За жысць

Неяк запытаўся у сваёй малодшай сястрычкі, чаму яна ўсё ніяк не заводзіць сабе так сама ЖЖ. Яна адказала нешта падобнае да: “Няма справы, каб нехта яшчэ чытаў мае думкі”... Потым падумалася, якая яна пакуль яшчэ глупенькая, ды шчаслівая ў сваім глупстве... усё яшчэ адчувае сабе цэнтрам Сусьвету. Але ж напэйна скора прыйдзе тая гадзіна, калі так сама пачне цаніць кожнага чалавека, каго хоць самую крышачку, але шчыра цікавяць яе неацэнныя думкі.